Android app on Google Play iPhone app Download from Windows Store

 

उद्यांची गति

उद्यांची काय कळे रे गती ?

पळपळ पळतो काळ पिळित जन, करी प्रीति संप्रती, ध्रु०

कुठे ते थोर वीर भूपती ?

राख करुनि मिळविली, निघाली त्यांसह का भूमि ती ?

तुझी मग दमडी, दिडकी, टका

गळे पिळुनि मिळविशी तुझ्या तो संगें येइल का ?

नाच तूं, काळ गालिं हासतो

पाहुनी पिंगा हळु खासतो;

निमिष हो भीतीचा भासतो,

तरी बंधुशिरिं लाथ हाणुनी फुगुनी होशी कृती ! १

जगत हा प्रीतीचा फुलवरा,

अनंत रंगीं फुलें ठुमकती, बाग कशी बघ जरा.

तुडुंबे मधु त्यांच्या द्रोणीं,

वेडी होइल बघुनि शारदा, वर्णावी कोणीं ?

पहा ही खरी कशी वैखरी !

ह्रदयाच्या भाषेंत फुला पुस, उत्तर देतिल तरी.

कुणावरि शस्त्र उचलशी तरी ?

पुढें फुलें रे तुझ्या जिवाचीं, आत्मघात नच करी.

चहुंकडे तुझीच नाडी उडे,

चहुंकडे तुझेंच हसणें-रडें,

नीट बघ, दूर पळे सांकडें.

स्वयें मृत्यु निज शस्त्र चरणि तव अर्पिल करुनी नती. २

कशाची तळमळ हळहळ तरी ?

स्वयें निर्मुनी गरळ भोवरी, धडकी घेशी उरीं.

कळे रे काय कधीं पामरा,

प्रीतिदूत किति तुझ्या रक्षणीं करिति खडा पाहरा ?

तयांच्या दयार्द्र दृष्टीविना

पळभर तरि जगशील काय रे ? उघड जरा लोचनां.

सूर्य जरि निमिश झाकि लोचन,

निजे जर वायू एक क्षण,

जळ न दे पळभर जरि दर्शन,

कुणीकडे तूं ? कुठे धरा रे ? कोण पुसे दुर्गती ? ३

खळखळे प्रीतीची वाहिनी,

चहूंकडे मधु मंजुळ निघतो कसा जीवनध्वनी !

रडशि कां तूच गान भंगुनी ?

घे धुउनी गंगेंत वाहत्या हात तूंहि रंगुनी.

पळाचा काय भरवसा तरी ?

या गंगेचें मूळ शोध जा, ऊठ तातडी करी.

अहाहा ! वानूं कवण्या मुखें ?

होइल सरस्वतीमुख मुकें !

त्यावरी ओवाळीं भवसुखें !

रंग रतिरसीं, मृत्युंजय हो ! काळ काळ तो किती ? ४

संग्रह २

भा. रा. तांबे
Chapters
मातृभूमीप्रत
आलें तुझ्या रे दारीं नृपा
रे चेटक्या !
प्रभु, तुज कवणेपरि ध्याऊं ?
रे मानसहंसा !
सामाजिक पाश
कोठे शांति, तुझा निवास ?
शांतिनिवास
चल जळो ज्ञानविज्ञान गड्या !
जीवसंयोग
प्रणयप्रभा
कुणी कोडें माझें उकलिल का ?
जीवनसंगीत
मग विसर हवा तर हा क्षण गे !
लोकमान्यांस
घट भरे प्रवाहीं बुडबुडुनी
बघुनि तया मज होय कसेंसें !
गौप्यमान
भयचकित नमावें तुज रमणी !
प्रेमरत्‍नास
तें दूध तुझ्या त्या घटांतलें
नववधू प्रिया, मी
पावलोपावलीं साउलि ही !
क्षण सुवर्णकण झाले रमणा !
घन तमीं शुक्र बघ राज्य करी !
सोन्याची घेउनि करिं झारी
आह्रानशृंग
मंदिरीं मना, तव गान भरे
या प्रकाशशिखरीं
रे अजात अज्ञात सखे जन !
गोंधळाचें घर
या वेळीं माझ्या रे रमणा !
गे शपथ तुझी !
नटेश्वराची आरती
घातली एकदा अतां उडी !
रुद्रास आवाहन
उद्यांची गति
पोशाख नवनवा मला दिला !
महा-प्रस्थान
घाबरूं नको, बावरूं नको !
आलों, थांबव शिंग !
जन पळभर म्हणतिल, 'हाय हाय !'
निरोप घेतांना
मरणांत खरोखर जग जगतें !
उदार चंद्रा !
गाडी बदलली !
किति महामूर्ख तूं शहाजहां !
जीवितसाफल्य
आज तो कुठे जिवाचा चोर ?
स्वारी कशी येईल ?
वैरिण झाली नदी !
निजल्या तान्ह्यावरी
कळा ज्या लागल्या जीवा
जन म्हणती सांवळी !
फेरीवाला
पक्षि पिंजर्‍यांतुनी उडाला !
दृष्ट हिला लागली !
विरहांतील चित्तरंजन
तुझे लोचन
घट भरा शिगोशिग
निष्ठुर किति पुरुषांची जात !
घट तिचा रिकामा
पुनवेची शारद रात
कवणे मुलखा जाशी ?