Android app on Google Play iPhone app Download from Windows Store

 

मातृभूमीप्रत

जन्मा येउनिया कुशीं तव; तुझ्या स्कंधीं उरीं वाढुनी

प्रेमाचा नच गोड शब्द वदलों केव्हां तुला आजुनी,

नाहीं एक विचारही अजुनिया त्वत्सेवनीं योजिला;

ऐशाला म्हणशील काय मजला तूं सांग गे आपुला ? १

जे त्वत्पुत्र उदारधी झिजविती काया तुझ्या सेवनीं,

जाळाया निज पोट ही शिणविली वाणी तयां निंदुनी;

व्हावा तोष धन्यास यास्तव सदा मी हासलों त्यांजला,

आतां तूं कुरवाळशील वद का ऐशा कुपुत्रा मला ? २

'खोटी ही दुबळी, गुलाम, भरला वृद्धापकाळीं चळ,'

ऐसा दोष दिला तुला वश परां होवोनिया केवळ;

आतां हें स्मरतां मना हळहळे तें; गे गळा दाटला-

डोळे तूं पुसशील काय पदरें घेवोनि अंकीं मला ? ३

जें त्वां जीवन हें दिलें, सकळ ही सत्ता तुझी ज्यावरी

जातां तें परसेवनीं न तिळही संकोचलों अंतरीं;

धिग्धिग् जीवन हें ! असें मन अतां धिक्कारितें गे मला,

त्यातें तूं धरिशील काय ह्रदयीं पान्हा फुटोनी तुला ? ४

आहाहा ! सुत ते असिव्रत जईं त्वत्सेवनीं पाळितां

धैर्याचे गिरि ते कधीं न डगले आकाशही फाटतां,

नेतां त्यांस दिगंतरास फुटला आई, उमाळा तुला-

डोळे तूं पुसशील का निज, यमें नर्कास नेतां मला ? ५

संग्रह २

भा. रा. तांबे
Chapters
मातृभूमीप्रत
आलें तुझ्या रे दारीं नृपा
रे चेटक्या !
प्रभु, तुज कवणेपरि ध्याऊं ?
रे मानसहंसा !
सामाजिक पाश
कोठे शांति, तुझा निवास ?
शांतिनिवास
चल जळो ज्ञानविज्ञान गड्या !
जीवसंयोग
प्रणयप्रभा
कुणी कोडें माझें उकलिल का ?
जीवनसंगीत
मग विसर हवा तर हा क्षण गे !
लोकमान्यांस
घट भरे प्रवाहीं बुडबुडुनी
बघुनि तया मज होय कसेंसें !
गौप्यमान
भयचकित नमावें तुज रमणी !
प्रेमरत्‍नास
तें दूध तुझ्या त्या घटांतलें
नववधू प्रिया, मी
पावलोपावलीं साउलि ही !
क्षण सुवर्णकण झाले रमणा !
घन तमीं शुक्र बघ राज्य करी !
सोन्याची घेउनि करिं झारी
आह्रानशृंग
मंदिरीं मना, तव गान भरे
या प्रकाशशिखरीं
रे अजात अज्ञात सखे जन !
गोंधळाचें घर
या वेळीं माझ्या रे रमणा !
गे शपथ तुझी !
नटेश्वराची आरती
घातली एकदा अतां उडी !
रुद्रास आवाहन
उद्यांची गति
पोशाख नवनवा मला दिला !
महा-प्रस्थान
घाबरूं नको, बावरूं नको !
आलों, थांबव शिंग !
जन पळभर म्हणतिल, 'हाय हाय !'
निरोप घेतांना
मरणांत खरोखर जग जगतें !
उदार चंद्रा !
गाडी बदलली !
किति महामूर्ख तूं शहाजहां !
जीवितसाफल्य
आज तो कुठे जिवाचा चोर ?
स्वारी कशी येईल ?
वैरिण झाली नदी !
निजल्या तान्ह्यावरी
कळा ज्या लागल्या जीवा
जन म्हणती सांवळी !
फेरीवाला
पक्षि पिंजर्‍यांतुनी उडाला !
दृष्ट हिला लागली !
विरहांतील चित्तरंजन
तुझे लोचन
घट भरा शिगोशिग
निष्ठुर किति पुरुषांची जात !
घट तिचा रिकामा
पुनवेची शारद रात
कवणे मुलखा जाशी ?