Android app on Google Play iPhone app Download from Windows Store

 

रे मानसहंसा !

रे मानसहंसा माझ्या, उड्डाण तुझें अनिवार;

वायूहुनि तेजाहुनिही गति तुझी तरल ती फार

त्रैलोक्यीं गमन तुझेंरे, कोठें न तुला अटकाव;

रविकिरण न शिरती जेथे तेथेहि तुझी रे धाव.

क्षणिं नभीं क्षणीं पातालीं,

दशदिशांत एक कालीं,

कधिं शांति न ठावी जाली,

घेईल वीजही हार. रे० १

सामर्थ्य अतर्क्यचि तुझें, महिम्यास तुझ्या नच पार,

सुख व्हावें मजला म्हणुनी विश्वांत तुझा संचार.

आणिशी सुरासुर सकलां करुनिया तयां बेजार.

विश्रांति न माझ्या कामीं, मजवरी किती उपकार !

सूर्यहीं चितारी केला,

केलेंस फरास विजेला,

सारथी रथीं अग्नीला,

परि यांत काय रे सार ? रे० २

घालिशी हमामा कां रे ? विश्वांत कुठे सुखलेश ?

पतिवीण पसारा सारा हा फुका ! करिशि कां क्लेश ?

कारागृहिं कल्पलताही लावितां सुखाशा वाया !

बाजार मांडिल का रे ? निर्जीव भुतें ही छाया !

प्रिय सखा जिव्हाळा माझा

विश्वाचा सार्‍या राजा,

अंतरलें त्या पतिराजा-

त्यावीण काय संसार ? रे० ३

कालाच्या तीरावरुनी, मरणाच्या वेशीहून

घेउनी भरारी हंसा, अज्ञाती जाय शिरून;

प्रिय सखा पहा जा माझा प्राणाचा माझ्या प्राण,

तरि दूत खरा तूं हंसा, तरि खरें तुझें उड्डाण !

जा निरोप त्याला सांगें, जन्माची सांग कहाणी

"विरहानल जाळी सखया, वार्ताहि न कोणी आणी.

मी राणी या विश्वाची

जाहलें भिकारिण साची

विपरीत गती कर्माची,

विपरीत कसा व्यवहार !" रे० ४

"दिन गेले, वर्षे गेलीं, लोटलीं युगेंही नाथा;

तळमळें वियोगीं सखया, पाहशी अंत किति आतां ?

विसरशी कसा दासीला ? अपराध काय तरि झाला ?

कोणास शरण मी जाऊं ? कथुं दुःख तरी कोणालाअ ?

प्रार्थितें हात जोडोनी,

बहुवार पदर पसरोनी,

शांतवीं अता भेटोनी !

तुजवीण कोण आधार ?" रे० ५

संग्रह २

भा. रा. तांबे
Chapters
मातृभूमीप्रत
आलें तुझ्या रे दारीं नृपा
रे चेटक्या !
प्रभु, तुज कवणेपरि ध्याऊं ?
रे मानसहंसा !
सामाजिक पाश
कोठे शांति, तुझा निवास ?
शांतिनिवास
चल जळो ज्ञानविज्ञान गड्या !
जीवसंयोग
प्रणयप्रभा
कुणी कोडें माझें उकलिल का ?
जीवनसंगीत
मग विसर हवा तर हा क्षण गे !
लोकमान्यांस
घट भरे प्रवाहीं बुडबुडुनी
बघुनि तया मज होय कसेंसें !
गौप्यमान
भयचकित नमावें तुज रमणी !
प्रेमरत्‍नास
तें दूध तुझ्या त्या घटांतलें
नववधू प्रिया, मी
पावलोपावलीं साउलि ही !
क्षण सुवर्णकण झाले रमणा !
घन तमीं शुक्र बघ राज्य करी !
सोन्याची घेउनि करिं झारी
आह्रानशृंग
मंदिरीं मना, तव गान भरे
या प्रकाशशिखरीं
रे अजात अज्ञात सखे जन !
गोंधळाचें घर
या वेळीं माझ्या रे रमणा !
गे शपथ तुझी !
नटेश्वराची आरती
घातली एकदा अतां उडी !
रुद्रास आवाहन
उद्यांची गति
पोशाख नवनवा मला दिला !
महा-प्रस्थान
घाबरूं नको, बावरूं नको !
आलों, थांबव शिंग !
जन पळभर म्हणतिल, 'हाय हाय !'
निरोप घेतांना
मरणांत खरोखर जग जगतें !
उदार चंद्रा !
गाडी बदलली !
किति महामूर्ख तूं शहाजहां !
जीवितसाफल्य
आज तो कुठे जिवाचा चोर ?
स्वारी कशी येईल ?
वैरिण झाली नदी !
निजल्या तान्ह्यावरी
कळा ज्या लागल्या जीवा
जन म्हणती सांवळी !
फेरीवाला
पक्षि पिंजर्‍यांतुनी उडाला !
दृष्ट हिला लागली !
विरहांतील चित्तरंजन
तुझे लोचन
घट भरा शिगोशिग
निष्ठुर किति पुरुषांची जात !
घट तिचा रिकामा
पुनवेची शारद रात
कवणे मुलखा जाशी ?