Android app on Google Play iPhone app Download from Windows Store

 

कथेकरी - अभंग २७०१ ते २७२०

२७०१

सर्व महाराजाचा रावो । विटेवरी पंढरीरावो ॥१॥

तया न जाती हे शरण । दीना घालिती लोटांगण ॥२॥

तारा म्हणतीं आम्हांसी । ऐसें अभागी ते दोषी ॥३॥

एका जनार्दनीं नाहीं भाव । तया अवघेंचि वाव ॥४॥

२७०२

स्वप्नामाजीं नेणें देवा । करी सेवा भूतांची ॥१॥

नाना साधन ते चेष्टा । तेणें कष्टा भरीं भरला ॥२॥

जे जे करी ते उपाधी । मंत्र जपे तो अविधी ॥३॥

सकळ मंत्रा मंत्रराज । एका जनार्दनीं नेणें निज ॥४॥

२७०३

शिकलासे टाणटोणा । तेणें ब्रह्माज्ञाना तुच्छ मानी ॥१॥

बोले बहु चावट वचन । वेदां म्हणे तो अप्रमाण ॥२॥

सिद्धान्त धातांतांसी म्हणे । हें तो पाषांडी बोलणें ॥३॥

ऐसा पामर दुराचारी । वाचे न वदे कधीं हरी ॥४॥

एका जनार्दनीं मन । ज्याचें पाषाणचि जाण ॥५॥

२७०४

गायत्री मंत्राचा मानुनी कंटाळा । जाय तो वेताळा पूजावया ॥१॥

देवाचें पूजन करितां वाटे दुःख । आवडीं देख भांग घोटी ॥२॥

ब्राह्मणासी पाणी देतां मानीं शीण । वेश्येचें धूवण वस्त्रें धूई ॥३॥

कीर्तनीं बैसतां म्हणे निद्रा येत ।खेळतसे द्यूत अहोरात्रीं ॥४॥

पुराण श्रवणीं मानीत कंटाळा । नटनाट्य खेळा पाहों जाय ॥५॥

एका जनार्दनीं ऐसा तो गव्हार । चंद्रअर्कवर नरक भोगी ॥६॥

२७०५

हरिकथा परिसोनि जरी देखसी दोष । भुजंगा तेंचि परतले विष ॥१॥

हरिनाम ऐकतां जरी न वाटे सुख । अंतरीं तुं देख पाप आहे ॥२॥

कस्तुरीचे आळां पेरिला पलांडु । सुवास लोपोनि कैसा वाडे दुर्गधु ॥३॥

धारोष्णा पय परी ज्वरितांचें मुख । थुंकोनि सांडी म्हणे कडु वीख ॥४॥

पान लागलिया गूळ न म्हणे गोडु । गोडाचे गोड तें झालें कडु ॥५॥

एका जनार्दनीं भाव नुपजे नरा । नरदेहीं आयुष्य तेंही केला मातेरा ॥६॥

२७०६

सचेतनी द्वेष अचेतनीं पूजा । भक्ति गरुडध्वजा केवीं पावे ॥१॥

व्यर्थ खटाटोप नाथिला पसारा । गोविंद गव्हारा केवीं कळे ॥२॥

हरिदासाचेनि गुणें शिळा दैवतपणें । त्या शिळा पुजोनि त्याचें द्वेषा ॥३॥

एका जनार्दनीं नाथिलाची दावी । सजीव निर्जिवों गोंवियेलें ॥४॥

२७०७

मत्सर ज्ञानीयातें न सोडी । मा इतर कायसीं बापुडीं ॥१॥

शिणताती मत्सरवेधे । भोगिताती भोग विविधें ॥२॥

निर्मत्सर भजनीं गोष्टीं । ऐसा कोण्ही नाहीं सृष्टीं ॥३॥

एका जनार्दनीं मत्सर । तेणें परमार्थ पळे दूर ॥४॥

२७०८

जाहला बहु दीन । मग म्हणे नारायण ॥१॥

तया हीन पामरासी । ब्रह्महत्या घडल्या राशी ॥२॥

जें न करावें तें केलें । मग राम म्हणोनि डोले ॥३॥

काय तयाचें तें गाणें । जैसें मोलाचें रडणें ॥४॥

शुद्ध भावांवांचुनी निका । एका जनार्दनीं नाहीं सुटका ॥५॥

२७०९

कामधेनु देउनी पालटा । अजा घे जैसा करंटा ॥१॥

तैसा ठकला कीर्तनीं । निशिदिनीं गाय गाणीं ॥२॥

दवडोनियां हिरकणीं । वेंची आनंदें गारमणी ॥३॥

ऐसा अभागी पामर । एका जनार्दनीं म्हणे खर ॥४॥

२७१०

ज्ञान ध्यान वर्म शाब्दिक कवित्व । हे तो न कळे अर्थ मूढाप्रती ॥१॥

राम सुखें गावा राम सुखें गावा । वाचे आठवावा कृष्ण सदा ॥२॥

एका जनार्दनीं राम कृष्ण मनीं । भजा आसनीं शयनीं सर्वकाळ ॥३॥

२७११

भजन तें साचें भोळ्या भाविकासी । पैं अभाविकासी नरकवास ॥१॥

भोळियाचा देव अंकित भोळा । अभाविका चांडाळा जवळीं नसे ॥२॥

एका जनार्दनीं भावाचें कारण । अभाविका जाण दुःख पीडा ॥३॥

२७१२

गजाचें तें वोझें गाढवासी न साजे । भाविकाचे भजन अभाविका न विराजे ॥१॥

पतिव्रतेची रहाटी सिंदळीसी न साजे । श्रोतियाचें कर्म हिंसक लाजे ॥२॥

एका जनार्दनीं कवित्व सर्वांसी साजे । वाचे श्रीगुरु म्हणतो कदा न लाजे ॥३॥

२७१३

जया अनुताप वैराग्य । तया म्हणती पहा अभागी ॥१॥

वरे अरी दांभिक आचार । तया म्हणती पवित्र नर ॥२॥

जया बोले मनुष्य मरे । तया म्हणती सिद्धत्व खरें ॥३॥

एका जनार्दनीं बोध । अभाविकासी हाचि खेद ॥४॥

२७१४

अविश्वासी वाडेंकोडें । जेथें जाय तेथें सांकडें ॥१॥

अंगोअंगीं कष्ट सदा । ऐसी तयासी आपदा ॥२॥

जिकडे जाय तिकडे कष्ट । नोहे परमार्थी वरिष्ठ ॥३॥

एका शरण जनार्दनीं । अविश्वास त्यागा झणीं ॥४॥

२७१५

अभाविक यासी न रुचे भजन । सदा पिशाच्चपण देह त्याचा ॥१॥

असोनि संसारीं प्रेतवत देहे । काळ मुखा वाहे भार सदा ॥२॥

जगीं अपकीर्ति फजितीचें जिणें । सदा तें लपणें श्वानापरी ॥३॥

एका जनार्दनीं ऐसें तें पामर । भोगिती अघोर कल्पकोटी ॥४॥

२७१६

गर्दभाचे अंगीं चंदनाची उटी । व्यर्थ शीण पोटीं लावूनियां ॥१॥

श्वान तो भोजनीं बैसविली अढळ । परी वोकावरी ढाळ जाऊं नेदी ॥२॥

सूकरा लेपन कस्तुरीचें केलें । परी तो लोळे चिखलां सदा ॥३॥

एका जनार्दनीं अभाविकाचे गुण । व्यर्थ शीण जाण प्राणियासी ॥४॥

२७१७

केलिया कर्मा येत असे वांटा । अभागी करंटा मतिमंद ॥१॥

जेथें राहे उभा दिसे दैन्यवाणा । चुकला भजना गोविंदाच्या ॥२॥

एका जनार्दनीं नामाच्या उच्चारा । न करितां अघोरा जाती प्राणी ॥३॥

२७१८

ब्राह्मणाचें तीर्थ घेतां त्रास मोठा । प्रेमें पितो घोटा घटघटा ॥१॥

हातें मोर्‍या उपशी कष्ट करी नाना । देवाच्या पूजना कंटाळतो ॥२॥

गाईस देखुनी बदबदा मारी । घोड्याची चाकरी गोड वाटे ॥३॥

एका जनार्दनीं ऐसें झाले प्राणी । जन्मोनियां जनीं व्यर्थ आले ॥४॥

२७१९

शुद्रादिक वर्ण त्याचे पाय धुती । उपदेश घेती तयाचे गा ॥१॥

वेदशास्त्रांलागीं अव्हेर करती । आपुलाले मती पाषांडी ते ॥२॥

आचार सांडोनी होती शब्दज्ञानी । व्यर्थ अभिमानी पडताती ॥३॥

एका जनार्दनीं ऐसिया पामरा । केवीं विश्वंभरा पावसील ॥४॥

२७२०

नित्य हाटपाय आचार सपाट । कारभार दाट असत्याचा ॥१॥

कैंचे सोवळें कैंचें ओवळें । प्रातःकाळीं शिळें भक्षिताती ॥२॥

कैंचे चोखटपण अंतरीं मळीन । दिसे कळाहीन पापिष्ठ तो ॥३॥

एका जनार्दनीं अवघा अनाचार । दाविती आचार वरीवरी ॥४॥

श्रीसंतएकनाथ गाथा - भाग तिसरा

Shivam
Chapters
कलिप्रभाव - अभंग २५७४ ते २५८३
वेषधार्‍याच्या भावना - अभंग २५८४ ते २६०८
ब्राह्मण - अभंग २६०९ ते २६१३
विद्यावंत - अभंग २६१४
वेदपाठक - अभंग २६१५ ते २६१८
पुराणिक - अभंग २६१९ ते २६२५
संन्यासी - अभंग २६२६ ते २६३५
जपी तपी - अभंग २६३६ ते २६४१
योगी - अभंग २६४२
तीर्थीं - अभंग २६४३ ते २६४४
महंत - २६४६ ते २६४६
मुक्त - अभंग २६४७
वैराग्य - अभंग २६४८ ते २६५४
गोसावी - अभंग २६५५ ते २६६०
गुरु - अभंग २६६१ ते २६६५
मानभाव - अभंग २६६६ ते २६६७
फकीर - अभंग २६६८
अर्थी - अभंग २६६९
आशाबद्ध - अभंग २६७०
संत - अभंग २६७१ ते २६७२
फडकरी - अभंग २६७३
भजनी - अभंग २६७४ ते २६७५
पुजारी - अभंग २६७६
कथेकरी - अभंग २६७७ ते २७००
कथेकरी - अभंग २७०१ ते २७२०
कथेकरी - अभंग २७२१ ते २७४०
कथेकरी - अभंग २७४१ ते २७६०
कथेकरी - अभंग २७६१ ते २७८०
कथेकरी - अभंग २७८१ ते २८०८
समाधि योग - अभंग २८०९ ते २८२०
समाधि योग - अभंग २८२१ ते २८४०
समाधि योग - अभंग २८४१ ते २८६०
समाधि योग - अभंग २८६१ ते २८८६
देह - अभंग २८८७ ते २९१०
देह - अभंग २९११ ते २९३०
देह - अभंग २९३१ ते २९५०
देह - अभंग २९५१ ते २९७०
देह - अभंग २९७१ ते २९९०
देह - अभंग २९९१ ते ३०१२
स्त्री - अभंग ३०१३ ते ३०२५
स्त्री - अभंग ३०२६ ते ३०४१
धन - अभंग ३०४२ ते ३०५१
विषय - अभंग ३०५२ ते ३०७५
विषय - अभंग ३०७६ ते ३०८२
संसार - अभंग ३०८३ ते ३१००
संसार - अभंग ३१०१ ते ३१२०
संसार - अभंग ३१२१ ते ३१४०
संसार - अभंग ३१४१ ते ३१७७
मुमुक्षूंस उपदेश - ३१७८ ते ३२००
मुमुक्षूंस उपदेश - ३२०१ ते ३२२०
मुमुक्षूंस उपदेश - ३२२१ ते ३२४०
मुमुक्षूंस उपदेश - ३२४१ ते ३२६०
मुमुक्षूंस उपदेश - ३२६१ ते ३२८०
मुमुक्षूंस उपदेश - ३२८१ ते ३२९२
उद्धवास बोध - अभंग ३२९३ ते ३२९४
मनास उपदेश - अभंग ३२९५ ते ३३१०
मनास उपदेश - अभंग ३३११ ते ३३३०
मनास उपदेश - अभंग ३३३१ ते ३३४३