दिवाकरांच्या नाट्यछटा (Marathi)


दिवाकर
नाट्यछटा म्हणजे एक प्रसंग, एक पात्र, बोलणेही एकाच पात्राचे, पण दुसया एखाद्या किंवा अनेक व्यक्तींशी ती बोलते आहे असा देखावा, आणि त्यातून मनोगत व्यक्त करण्याची पद्धत.

Chapters

परिचय

महासर्प

एका हलवायाचें दुकान

एः ! फारच बोबा !

आनंद ! कोठें आहे येथें ?

म्हातारा इतुका न । अवघें पाउणशें वयमान ॥

मग तो दिवा कोणता ?

दिव्याभोंवती पतंग उडत आहेत

अहो, आज गिर्‍हाईकच आलें नाही !

अहो कुंभारदादा ! असे कां बरें रडतां ?

तनू त्यागितं कीर्ति मागें उरावी

कार्ट्या ! अजून कसें तुला जगांतलें ज्ञान नाहीं ?

किती रमणीय देखावा हा ! - पण इकडे ?

अशा शुभदिनी रडून कसें चालेल ?

बाळ ! या नारळाला धक्का लावूं नकोस बरें !

सगळें जग मला दुष्ट नाहीं का म्हणणार ?

देवा ! मीच मंगळ जर जन्माला आलों नसतों - !

मुंबईत मजा गमतीची । जीवाची हौस करण्याची ॥

म्याऊं - म्याऊं - म्याऊं !

जातिभेद नाही कोठें ?

कोकिलाबाई गोडबोले

वर्डसवर्थचें फुलपांखरुं

फाटलेला पतंग

चिंगी महिन्याची झाली नाहीं तोच

ओझ्याखाली बैल मेला !

कोण मेलें म्हणजे रडूं येत नाही.

शेवटची किंकाळी !

पाण्यांतील बुडबुडे

रिकामी आगपेटी

पंत मेले - राव चढले

झूट आहे सब् !

पोरटें मुळावर आलें !

'' शिवि कोणा देऊं नये ! ''

एका नटाची आत्महत्या

कशाला उगीच दुखवा !

फ्रान्स ! - सैन्य ! जोजफीन !

असें केल्याशिवाय जगांत भागत नाही !

एका दृष्टीनें साहाय्यच केलें आहे !

पण बॅट् नाहीं !

नासलेलें संत्रें

स्वर्गांतील आत्मे !

कारण चरित्र लिहायचें आहे !

माझी डायरेक्ट मेथड ही !

हें काय उगीचच ?

तेवढेंच ' ज्ञानप्रकाशां ' त !

काय ! पेपर्स चोरीस गेले ?

हें काय सांगायला हवें !

सायकॉलॉजिकली !

त्यांत रे काय ऐकायचंय !

बोलावणं आल्याशिवाय नाहीं !

यांतही नाहीं निदान - ?