Android app on Google Play iPhone app Download from Windows Store

 

चोवीस नामांचा महिमा

१.
येईं गे केशवे मज तुझी सवे । तुजविण नुगवे दीन माये ॥१॥
तूं माय जननी कांसवी कौसल्या । दिन बहुसाळ मज पावें ॥२॥
न मागें केवळ विषयाचें टवाळ । तूं माझी कृपाळ विठ्ठ-लमाय ॥३॥
वोळली गगनीम केशव कामधेनु । लवतां लोचनु स्फुरे बाह्या ॥४॥
वाजवील वाद्य गोपाळांची मांदी । आल्हाद गोविंदीं नित्य माझा ॥५॥
नामा ह्मणे केशव येई कामधेनु । तेणें माझी तनु तृप्त सदा ॥६॥

२.
येगे नारायणी अमृत संजीवनी । चिंतितं निर्वाणीम पावें वेगीं ॥१॥
तूं माझें जीवन नाम नारायण । नित्य अनुष्ठान तुझ्या नामें ॥२॥
बाह्य अभ्यंतरीं तूंचि सर्वांठायीं । तुजविण सृष्टि शून्य दिसे ॥३॥
चाल लवलाह्या कृपाळू तूं माये । मज हें न साहे मोह जंजाळ ॥४॥
तुटेल बिरडें सुटतील गांठी । जंव तूम जगजेठी नये माये ॥५॥
नामा म्हणे धन्य तुझेम नाम साचें । उच्चारितां वाचे निवती अंगें ॥६॥

३.
येईंगे माधवे पाजीं प्रेमपान्हा । विषयाचा आंदणा नको करूं ॥१॥
धांव तूं मधुकरे माधवे उदारे । येईं तूं सोइरे जन-निये ॥२॥
कष्टलों मी भारी शीण दूर करीं । येईं तूं झडकरी माधवे वो ॥३॥
अनंत वो नामें पुराणें पढती । पावसी आकांतीं विठ्ठले वो ॥४॥
नामा ह्मणे लाहो करावा माधवे । माझेनि वो जीवें लाहे चाड ॥५॥

४.
येईं तूं गोविदें नामामृतधारी । नित्य तें उच्चारीं गो-बिंदातें ॥१॥
गोविंद नित्य हाचि छंद । पावें तूं हद्नद आदिरूपें ॥२॥
गोविंद हो ध्यानें निवती अष्टांगे । गोविंदे गे बेगें वेष धरूं ॥३॥
गोविंद गोपाळ मुकुंद केशरी । येईं तूं लवकरी सांवळिये ॥४॥
गोविंद हें नाम जनीं वनीं दिसे । प्रत्यक्ष तें ठ ए पंढरीसी ॥५॥
वेणूनादीं काला गोविंदे पैं केला । धांवतचि आला पेंद्यापाशीं ॥६॥
ती हीच वो माय उभी बाळमूर्ती । नाम जे जपती पांडुरंग ॥७॥
नामा म्हणे सांग गोविंद हा दवडी । वेगें लवडसवडी करीं माये ॥८॥

५.
विष्णु विष्णु हरि पावे लवकरी । ब्रिद चराचरीं सांगे मुनी ॥१॥
वैकुंठवासिनी कृष्णविष्णुदेव । नामातें गौरव आ-म्हांलागीं ॥२॥
धन्य हाचि दीनु विष्णुमाय पावे । गगनीं उ-गवे सूर्य जैसा ॥३॥
आदि ब्रम्हा हरि विष्णुकृष्णगंगा । भा-गिरथी पैंगा पदीं पावे ॥४॥
गया तें प्रयाग काशी तें सर्वांग । विश्वेश्वर लिंग चराचर ॥५॥
विष्णुगंगाधर विष्णुनाम पाठ । उच्चारितां वाटे वैकुंठींची ॥६॥
नामा म्हणे विष्णु भागिरथीमाजी । पंढरीये माझी विठ्ठलमाय ॥७॥

६.
येईं तूं मधुकरे मदनसुंदरे । मज गे न धरे प्रेम पोटीं ॥१॥
तूं माझी जननी मधुसूदन गाय । कामधेनु होय कांसवीची ॥२॥
आ-नंद निजघने जुनाट मधुसूदने । शुकस्तनपान पाजीं पान्हा ॥३॥
क-शव कांसवी पद रानगाय । आत्माराम होय नि:संदेह ॥४॥
विठ्ठलमु-कुंदें स्वरूपें गोमटीं । आकांतली सृष्टी मधुसूदनें ॥५॥
शंखचक्रांकित आयुध्यें मंडीत । मुकुट शोभत तुझा शीरीं ॥६॥
भक्तवरदायनी मधुसूद-नगंगा । व्हावें तूं वो वेगा कामधेनु ॥७॥
नामा म्हणे माये मधुसूदन गाय । ते संजीवनी होय आम्हालागीं ॥८॥

७.
येईं वो त्रिविक्रमे पूर्ण पान्हा देईं । कामधेनु होईं विठ्ठलराजे ॥१॥
त्रिविक्रम धरे येईं तूं सांवळे । मुकुंद गोपाळे के-शवे वेगीं ॥२॥
तूम माझे निजधन त्रिविक्रमधरे । गंगानाममात्रें भंगी पाप ॥३॥
त्रिपदागायत्री त्रिविक्रममुखें । जनाची वो दु:खें हरती नामें ॥४॥
त्रिजटा त्रिफणी भागीरथी वेणी । प्रयाग वो धूनी पाप जाळी ॥५॥
त्रिस्थळीं त्रिमाये त्रिविक्रम होय । विश्वेश्वर दोहे तारक ब्रह्म ॥६॥
काशीकांति माये अयोध्या द्वारका । मधुरा अवंतिका तूंचि माये ॥७॥
नामा ह्मणे माझी त्रिविक्रम गाय । मक्तिसी पान्हाये पंढरपुरीं ॥८॥

८.
येईं वो वामने खुजीयखुजटे । पंढरीचे पेठे उभी राहें ॥१॥
येईं वो डोळसे सांवळे तेजसे। वामने बहु बसे ब्रह्मचारी ॥२॥
अनंत विद्नदे अनंत अपार । कैवल्य वोसरे पदकमळें ॥३॥
तुझें नाम धन्य वामन साजिरें । रूप हें गोजिरे बळीच्या द्वारी ॥४॥
तुझ्या चरणी तीर्थें उद्धरती सर्व । येई तूं संत्वर वामनाई ॥५॥
नामा ह्मणे पावे वामन ब्रह्मांडे । स्वरूप वितंडे ब्रह्मचारें ॥६॥

९.
येईं वो श्रीधरे सर्व रूपसारे । कैवल्य उतरे अभिनव ॥१॥
श्रीधर श्रीरंगे नाम पांडुरंगे । प्रगट वो सांगे पूर्णधन ॥२॥
श्रीकरे श्रीधरे शोभा ते साचारे । चक्रांकित करे शंख तुझा ॥३॥
सुंदर श्यामळ नाम हें अधळ । मुखीं हो वेल्हाळ हस्त तुझे ॥४॥
प्रकाशे हा पूर्ण श्रीधरे पैं जाण । सांगितली खूण खेचरामें ॥५॥
नामा ह्मणे माता श्रीधर उच्चारू । तरेन साचारू तिन्ही लोकीं ॥६॥

१०.
येईं ह्लषिकेशी दिव्यरूप दिसे । मन हें उल्हासे भेटी-लागीं ॥१॥
ह्लषिकेशी नामें तरले संभ्रमें । नित्य रामनामें भवसिंधू ॥२॥
आराधनें धन ऋषीसीं संपूर्ण । नाम कोटी यज्ञ झाले तया ॥३॥
पावन ह्लषिकेशी हेंचि ध्यान मन । नाम सनातन ह्लषिकेशी ॥४॥
विश्वा करी कळा विश्वा जन लीळा । त्राहे वेळोवेळां ह्लषिकेशी ॥५॥
नामा म्हणे माय येईं ह्लषिकेश । झालों कासावीस तुजवीण ॥६॥

११.
येईं वो पद्मनामे पंकजलोचने । विश्व पूर्णघने देखे तुज ॥१॥
त्राहें पद्मनाभा वाचा सिद्ध पावे । मज हें बुगवे माया-जाळ ॥२॥
पद्मांकित रेखा पद्म हें सुरेख । पावे वो निंमिष्य एका-मय ॥३॥
विचरे हे पृथ्वी नाम पद्मनाभ । स्वयंभावो बिंब विठ्ठलेसी ॥४॥
रिकामा मी नसें दीननिशी निमिष्य । पद्मनाम साक्ष ह्लदयीं योगी ॥५॥
नामा म्हणे पद्मनाभ हें हो नाम । जप तुझें प्रेम देईं मज ॥६॥

१२.
येईं वो दामोदरे पवित्र हे करे । मना हो नावरे प्रेमलोट ॥१॥
पाहें कृपादृष्टी साहे जगजेठी । पूर्ण पान्हा घोठी ऐसें करीं ॥२॥
दामोदरे नाम मदन परिकरे । हाचि वो विचार मनें केला ॥३॥
येईं तूं निर्धारें पावें तूं झडकरी । येईं वो लवकरी दामोदरे ॥४॥
दामोदर माता पाहे वो समता । पावे वो निवांता पावे वेगीं ॥५॥
नामा म्हणे लोटूं प्रेमामृत निवटूं । नामेंच वैकुंठु दामोदर ॥६॥

१३.
येईं तूं कृपाळे संकर्षण माते । पवित्र पूर्णभरिते गुण-निधि ॥१॥
त्राहेत्राहे वेगीं पावें वो झडकरी । ब्रीद चराचरीं वर्णि-ताती ॥२॥
संकर्षण गंगा सर्वांगीं तूं असे । जनीं वनीं दिसे रूप तुझें ॥३॥
कटावरी कर सांवळी सुंदर । मना़चा विचार इच्या चरणीं ॥४॥
निर्धारु सांगतां न माये वो घेतां । संकर्षण माता पाव वेगीं ॥५॥
विष्णुसंकर्षण नाम हें गहन । पतितपावन चरण-रजें ॥६॥
नामा म्हणे माय संकर्षण गाय । हरिदासा पान्हावे पंढरीसी ॥७॥

१४.
येईं तूं शारंगे वासुदेवे त्वरें । वासुदेवो सारे गोपाळ वो ॥१॥
त्राहे वासुदेवा पावें झडकरी । त्वरें वेगू करीं आर्त भेटी ॥२॥
वासुदेवनामें साधन सुगम । योगिया विश्राम स्थान झालें ॥३॥
द्वादश अक्षर जपिन्नला धुरु । तयासी साचारू अढळपद ॥४॥
बळी भीष्मदेवीं वासुदेवीं भाव । रोहिणीची माव ऐसें झालें ॥५॥
नामा म्हणे भक्त वासुदेवीं रत । सायुज्य पावे तो एक्यानामें ॥६॥

१५.
येईं तूम प्रद्युन्ने ध्यान तूं धरणें । माझिये कल्पने निर्धा-रुसा ॥१॥
त्राहे झडकरी पावे वो लवकरी । प्रद्युम्ने फुपकारी वेळो-वेळां ॥२॥
सांवळे सुंदरे वेणु वाहे करे । ध्यान हें सुंदर यमुनातटीं ॥३॥
प्रवाह प्रद्युत्रे नामघोष दाट । जिंकिले जुनात पापराशी ॥४॥
नामा ह्मणे नाम धन्य हेम प्रद्यम्र । होईल संपन्न नाम घेतां ।\५॥

१६.
येईं वो अनिरुद्धे सांबळें प्रबुद्धे । बिराटे गोविंदे दाव वेगीं ॥१॥
त्राहे माउलीये मना तुझी सोय । चुकती अपाय नाम घेतां ॥२॥
अनिरुद्ध् पाठे जाईन वैकुंठे । पुंडलीक पेठे उभा असे ॥३॥
कटावरी कर सांवळी सुंदर । मनाचा विचार इच्या चरणीं ॥४॥
अनिरुद्धसार अनु नाहीं आधार । सर्वही विचार अनिरुद्धे ॥५॥
नामा म्हणे येईं अनिरुद्धे माये । आणिक उपाय न लगे मज ॥६॥

१७.
येईं तूं पुरुषोत्तमे संजीवनी रामे । योगिया विश्रामे पुरुषश्रेष्ठा ॥१॥
त्राहे मनोधर्म नाम पुरुषोत्तम । साधन अगम ऐसी माये ॥२॥
येईं वो सांभाळीं लवलाहे मन । जुनाट हो जुने पुरुषोत्तमें ॥३॥
तुझें नाम धन्य पुरुष हें सौजन्य । द्वैत हें अभिन्न अद्वैत हें ॥४॥
काक्षरी नाम पुरुष शुचिसम । नाम आत्माराम पुरुषोत्तम ॥५॥
नामा म्हणे पावें पुरुषोत्तम माते । सर्वत्र अद्वैत एकरूप ॥६॥

१८.
येईंवो अधोक्षजे वैकुंठ विराजे । नाम गे सहजे अमृतरासी ॥१॥
अधोक्षज नामें घालीन गोंधळ । रिता एक पळ जाऊं नेदी ॥२॥
अधर रंगीव अर्धोर्ध सोशीन । सर्वत्र पाहीन अधोक्षज ॥३॥
अरिष्ट हें निरसी माये अधोक्षजे । ऐसी या पाविजे संकटीं त्वां ॥४॥
अरि हे मर्दन अधोक्षज जाणें । स्वीकारावें पूर्ण प्रगटतां ॥५॥
नामा म्हणे धांवे अधोक्षज पावे । दिशाक्ष्म भावें तुज मग ॥६॥

१९.
येईं वो केसरी नरसिंह उच्चारी । पवित्र साचारी तिहीं लोकीं ॥१॥
नरसिंह वामन प्रल्हाद रक्षण । आमुचें तें धन नाम तुझें ॥२॥
शंखचक्र करीं पावे वो लवकरी । येइम तूं केसरी लवलाहे ॥३॥
नरसिंह हे नाम नरसिंह हें प्रेम । उत्तमोत्तम तिन्ही लोकीं ॥४॥
त्रिपुररक्षक दानवमर्दन । विकटवदन पंचाक्षरी ॥५॥
नामा म्हणे हरि नाम नरकेसरी । नरसिमह उच्चारी तरती जीव ॥६॥

२०.
येईं वो अच्युते नामामृत रसे । सुंदर डोळसे जा-न्हवीये ॥१॥
अमृताची खोटी अच्युतनाम पेठीं । पावे वो जगजेठी अच्युतसार ॥२॥
अच्युत अच्युत नामेम हेंचि सत्य । हें पियूष त्वरित उच्चारितां ॥३॥
वैकुंठींची मूर्ति अच्युतनाम पाठे । प्रत्यक्ष वो भेटे विटेवरी ॥४॥
पुंडलीक दृष्टी नयनाची भेटी । निवारितां दृष्टी न्याहाळितां ॥५॥
नामा ह्मणे अच्युत नाम हेंचि आम्हां । दिननिशीं राम जपतसें ॥६॥

२१.
येईं जनार्दने जनवनसंपन्ने । माझे वो चिद्‍घने पांडुरंगे ॥१॥
त्राहे जनार्दने पूर्णानंदघने । येईं वो संपन्ने विश्वंभरे ॥२॥
नाम हें दुर्लक्ष जनकजननी । राम जनार्दनीं विनटली ॥३॥
सांवळी डोळस रवि एकासनी । तेज प्रकाशनी हिरियाची ॥४॥
जननी ते जननी निकट ते जीवनी । जग प्रगटिणी हरीयाची ॥५॥
नामा ह्मणे जन नाम जनार्दन । सनकादिक जाण सेवताती ॥६॥

२२.
येईं तूं उपेंद्रे विठ्ठ महिंद्रे । देवामाजी भद्रे सिंहासनीं ॥१॥
त्राहे वो जननी शिणलों गे माये । तुजविण आहे कवण मज ॥२॥
तूं माझें कारुण्य प्रत्यक्ष सौजन्य । विचारितां प्रवीण प्रबुद्ध हो ॥३॥
पावे वो तूं वेगीं उपेंद्रे गे माते । पुंडलिक सांगातें पंढरीसी ॥४॥
दीपकु लविला दीन उगवला । दीपकें फळला पांडुरंग ॥५॥
नामा ह्मणे नाम उपेंद्र ऐसें शम । पावेन विश्राम नाम घेतां ॥६॥

२३.
येईं तूं हरीरूपेम विठ्ठल स्वरूपे । कळिकाळ कांपे नाम घेतां ॥१॥
नामें हरिहरि त्राहे वो झडकरी । शिणलों मी भारी जननीये ॥२॥
हरिनामधन सर्व जनार्दन । हरी हेम आठवण जिव्हे सदा ॥३॥
हरीहरी म्हणतां हरीरूप स्मता । नाम हें अनंताक्षर विलसे ॥४॥
येईं तूं हरी गंगे सांवळे सुर्मगे । हरीहरी संगें रतलोंसे ॥५॥
नामा म्हणे हरी पांडुरंग माझा । चरण हो भोजा राज्य धरू ॥६॥

२४.
येईं वो तूं कृष्णे हरी माझिये तृष्णे । दिननिशीं प्रष्णे वाट पाहें ॥१॥
त्राहे कृष्णगंगे सावळे सारंगे । नामस्मरण वेगें पुरे आम्हां ॥२॥
रामकृष्ण टाहो नामें लवलाहो । फिटला संदेहो संसाराचा ॥३॥
उद्धव अक्रूर यादव सादर । कृष्णाते अपार तयालागीं ॥४॥
अर्जून द्रौपदी स्मरण गोविंदी । पावावें निजपदीं नामा म्हणे ॥५॥

संत नामदेवांचे अभंग

सुनीता
Chapters
श्रीविठ्ठल व पुंडलिक यांचा संवाद
शिवस्तुति
तुळसीमाहात्म्य
चोवीस नामांचा महिमा
गंगामाहात्म्य
कलि प्रभाव
प्रारब्धगती
समाधियोगनिषेध
हरिश्चंद्रराजाचें चरित्र
श्रीयाळ चरित्र
उपमन्यूचें चरित्र
भीष्मप्रतिज्ञा
रावण मंदोदरी संवाद
नक्र उद्धार
चोखोबाचे स्त्रीचें बाळंतपण
चोखामेळ्याच्या समाधीचे अभंग
विरहिणी
भूपाळ्या
संत नामदेवांचे अभंग - भेट
संत नामदेवांचे अभंग - मागणें
संत नामदेवांचे अभंग - संतस्तुति
संत नामदेवांचे अभंग - जनाबाईचा निश्चय
संत नामदेवांचे अभंग - भाट
संत नामदेवांचे अभंग - आऊबाईचे अभंग
संत नामदेवांचे अभंग - लाडाईचा अभंग