Android app on Google Play

 

श्री रामाचे अभंग - मोक्षोपाय

 

भक्‍तांचा भवशोक गाढ रजनी नासावया जो रवी ।

भक्‍तांचा भवमोह नष्ट करुनी ज्याची कृपा ज्ञान वी ॥

भक्‍तां हिंसक दुष्ट दैत्य भव यान्नामेचि जीवा मुके ।

ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥१॥

जो अज्ञानमदांधदैत्यदमनीं वीराग्रणी कीं असे ।

देवा सोडविता समर्थ प्रभु हा यावीण त्राता नसे ॥

देहाहंकृतिमत्तरावण असा ज्या योगि जीवा मुके ।

ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥२॥

वैराग्यात्मक द्या सदा मन महारुद्रासि या चेतना ।

सीता स्वानुभवात्मिका जननि जैं व्हावी तुम्हां पालना ॥

ज्याचा आश्रय लाभतांचि विषयव्यामोह जीवा मुके ।

ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥३॥

मी गोरा बहु वा कुरुप मज हें तारुण्य वृद्धाप्य वा ।

मी हा ब्राह्मण क्षत्र वा वणिज वा मी शुद्र आलों भवा ॥

श्रीमान् विश्‍व दरिद्रि स्त्री पुरुष मी हा भाव जीवा मुके ।

ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥४॥

मी थोटा बहिरा मुका असत मी पंगू तसा अंध वा ।

मी हा चंचल धीत भ्याड जड वा विद्वान्सुखी खिन्नवा ॥

मी हा बद्ध विमुक्‍त शिष्य गुरु वा हा भाव जीवा मुके ।

ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥५॥

जें सच्चिद्‌घन दिव्य सौख्य मिति ज्या लाभे न वेदांतरीं ।

जे का वेद वदे स्वरुप असकें तें रामरुपांतरीं ॥

येतां प्रत्यय हा न दुःख भविचें भिन्नत्व जीवा मुके ।

ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥६॥

योगायोगिं वसे तनू न कसला त्या पाश विश्‍वांतरीं ।

ज्यातें ब्रह्मचि मी अखंड असतें रामकृपें अंतरीं ॥

’मी, हा हें मम’ या न बंध कसला अज्ञान जीवा मुके ।

ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥७॥

’मी मी’ जें निज अंतरीं स्फुरत तें पुर्वील सच्चित्सुखीं ।

नेवोनी विलया त्यजूनि अवघें श्रीराम ठेवा मुखीं ॥

संसारीं प्रभुभक्‍ति धर्म जगवा जीवत्व जीवा मुके ।

ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥८॥

माझ्या अंतरिं जें असें प्रगटलें तें दाविलें हें असें ।

जाणोनि निजरुपिं चित्त जडवा श्रीराम त्राता वसे ॥

ऐक्यत्वें जरि रामपाद गवसे मायाहि जीवा मुके ।

ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥९॥

 

श्री रामाचे अभंग

सरस्वती
Chapters
श्री रामाचे अभंग - मोक्षोपाय
श्रीरामाचा धांवा