८

(चाल : उभि जवळ खरी ती)
त्या मदनमनोरम रूपी, मन माझें गुंतुनि गेले
कधि वाहिन काया त्यासी, प्रेमें ही ऐसें झाले
दिवस तो पूर्ण सौख्याचा, येईल मग कवण्या काळी
(चाल) गुणरुप चिंतनी पाही । झोप मज नाहीं
शयनिं मी निजलें । किती तरंग ह्रदयीं उठले ॥१॥