Android app on Google Play iPhone app Download from Windows Store

 

११

आले श्रीगुरुनाथ अथवा येती कळे । व्हावें उतावीळ जावें तेथे ॥१॥

आणावे सेवावें सर्वस्वे निरंतर । तरीचशिष्य येर जाती नरका ॥२॥

असो कांही काज हर्ष का संकट । समय प्राणांत होवो कांहीं ॥३॥

देवो कोणी ताप जावो देह प्राण । उडवो शीर आण शपथ वाहो ॥४॥

जावो देवो नये तारकासी कंही । पडो ब्रह्मांडही कोसळोनि ॥५॥

घाडलिया होय सर्वस्वाची बुड । पुरवावे कोड सर्व कांही ॥६॥

विकावे देहें धरुं नये लाज । साधावें निजकाज याचि देहें ॥७॥

घेवोनि शपथ होवोनि निर्भय । वरावे अक्षय तारकासी ॥८॥

दिधले देवें गात्र शक्ति हें वैभव । मन बुद्धी सर्व अंतरबाह्म ॥९॥

न मिळे न जन्म ऐसा हा पुढती । खोविल्या मागुती कांही केल्या ॥१०॥

नेमें नित्य निशी साठ घटीं आत । साधावे निजहित झटी एक ॥११॥

नसेचि सुलभ राजयोगा ऐसें । याचि देहीं दिसे देव डोळां ॥१२॥

एकांती अभ्यास निकट गुरुक्षेत्री । करावा बसोनि घरीं करु नये ॥१३॥

पुरुषें पत्‍नीसह करावा अभ्यास । घ्यावा उपदेश उमयतां ॥१४॥

आकारिली वस्तु रुपें स्त्रीपुरुष । एकचि प्रत्यक्ष मासे दोन ॥१५॥

म्हणोनि श्रौत स्मार्त योगयाग सर्व । करावें सर्वथैव पत्‍नीसह ॥१६॥

मोगोनि विलास साधावा राजयोग । हटी तो निहर्ग वसे वनी ॥१७॥

असोनिया पत्नी करोनये एकाकी । नेदावे कवतिकी तारकेही ॥१८॥

वदो नये निमित्त काम धंदा आळस । निर्वाहाचे मीष सच्छिष्येंही ॥१९॥

सेवनी प्रेमें सुखें राहोनी संसारी । व्हावे स्वयें हरी आपेंआप ॥२०॥

म्हणे जनार्दन साठवावा संपुटी । उघडी भ्रमताटीएकनाथ ॥२१॥