Android app on Google Play iPhone app Download from Windows Store

 

क्रीडाखंड अध्याय ३२

श्रीगणेशाय नमः । श्रीसरस्वत्यै नमः । श्रीगुरुभ्यो नमः । श्रीक्षेत्रपालाय नमः ।

श्रोते परिसा सावधान । पूर्वाध्यायीं सिंदूरमर्दन ।

करुनियां गजानन । राजा वरेण्य मुक्त करी ॥१॥

ऐसें ऐकतां व्यासमुनी । पुसे कमलासनालागुनी ।

संशय येतो माझे मनीं । ऐक कानीं अब्जासना ॥२॥

गजासुराचें मुख तयाशी । ऐसें कोठें तूंच सांगशी ।

येथें सुत पार्वतीशी । जाहला म्हणशीं गजमुख ॥३॥

ऐसें ऐकतां व्यासवचन । धाता सांगे हास्य करुन ।

ऐक आतां चित्त लावून । यांतील वर्म सांगतों जें ॥४॥

कोठें शंभूवत्क्रापासुन । कश्चित् शंकरक्रोधाहून ।

जाहला म्हणती भक्त पावन । तेंही कथन सत्य असे ॥५॥

कोठें गौरी मलोद्भव । अवतरला देवाधिदेव ।

क्वचिदंबा तेजोद्भव । गणेशराव प्रगटला ॥६॥

कोठें द्विमुख षडानन । क्वचित्पंचमुख भगवान ।

चतुर्भुज षड्‌भुजजाण । दशबाहू कोठेंही ॥७॥

क्वचित् विधीहरिहर चिन्हें । अवतार दाविले गजाननें ।

हेंही ऐकिलें तूं कानें । सत्य मानणें सकल तुवां ॥८॥

कोठें विधिपासोन विश्व जाहलें । कोठें नारायणापासोन कथिलें ।

क्वचित् शक्तीपासोन उद्भवलें । सूर्यें केलें कोठें असे ॥९॥

कोठें सृष्टरुद्रसंभव । कोठें गणेशापासोन उद्भव ।

हें आहे सत्य सर्व । तूंही सदैव मानी ऐसें ॥१०॥

एकच आहे आदिपुरुष । त्याणें घेतले पांच वेष ।

जैसीं नट सोगें दावी विशेष । वस्त्रालंकार पालटोनी ॥११॥

पंचायतनामाजीं भेद मानी । तो भोगी नरकालागुनी ।

यास्तव तुवां संशय त्यजुनी । प्रमोद मनीं वागवावा ॥१२॥

कृतयुगीं कश्यपात्मज । विनायक जाहला गणराज ।

त्रेतीं आणि द्वापारीं विश्वबीज । पार्वत्यात्मज जाहला ॥१३॥

कलियुगीं गजकर्ण । होऊनियां धूम्रवर्ण ।

करील भूभार हरण । जगत्कारण परमात्मा ॥१४॥

ऐसें ऐकतां व्यासमुनी । प्रश्न करी विधिलागुनी ।

धूम्रवर्ण मोक्षदानी । काय म्हणूनि होईल ॥१५॥

विधि म्हणे ऐक आतां । कलियुगांतील जनवार्ता ।

लोक पावतील मलीनता । पुण्यदुष्काळ पडेल पैं ॥१६॥

वर्णामाजी उत्तमवर्ण । होतील रहिताचार ब्राह्मण ।

न करितील तपयज्ञदान । वेदाध्ययन कदांही ॥१७॥

सदां पापबुद्धीचे वाह । दुष्ट जातीचा परिग्रह ।

घेऊन घालवितील अह । परस्त्रीसह विलासी ॥१८॥

करितील पराची निंदा । स्वदोष न सांगतील कदां ।

भलताच करितील धंदा । वेदमर्यादा सोडोनियां ॥१९॥

आतां ऐके जनराहटी । सत्कर्मकरितां होतील कष्टी ।

लागतील कुकर्माच्या पाठीं । घालितील संकटीं सज्जनातें ॥२०॥

करितील जरीं देवतार्चन । तेथें बोलतील असत्य वचन ।

दांभिकें करितील स्नानदान । कर्ममलिन करितील सदां ॥२१॥

क्रिया सोडोन पदोपदीं । न पाहती स्वकर्म विधी ।

असत्याची परमावधी । करितील विधी भलताची ॥२२॥

वृद्धमर्यादा लौकिकाचार । याचा करुनि विचार ।

पदोपदीं बुद्धी चार । वागविती साचार प्रेमभरें ॥२३॥

मातापितरांसी करोनि द्रोह । प्रेमें वसवितील श्वसुरगृह ।

न करतील सद्विद्येचा संग्रह । पावतील मोह पदोपदीं ॥२४॥

दांभिकें करोनि होतील साधू । शिष्यांचीं गृहें भोंदतील भोंदू ।

पाहतां परांगना मुखविधू । ज्ञानसमंधू दावतील ॥२५॥

मूर्खाचा घेतील उपदेश । दुष्टाचा पाळतील आदेश ।

करतील निर्बळाचा नाश । घालितील पाश सत्कर्मरता ॥२६॥

करितील रे विश्वासघात । वाहती ते असत्यशपथ ।

तेणें पावतील दरिद्र बहुत । होती महंत घरोघरीं ॥२७॥

शूद्र पढतील वेदांस । विप्र होतील चांडाळदास ।

भक्षितील अभक्ष्यभक्ष मांस । मित्र समयास न पावे ॥२८॥

सोडोन गणेश हरादिदेव । भूतें प्रेतें पूजितील सर्व ।

पाहोन पराचें वैभव । धरितील हांव तद्धरणीं ॥२९॥

साधूची करितील निंदा । भोंदूचे सेवितील पाय सदां ।

सदाचारास चैन कदां । पडू नेदिती जन कोठें ॥३०॥

राजे होतील चांडाल । स्ववंशदत्तवृत्ति हरितील ।

न्यायअन्याय न पाहतील । भिडा ऐकतील वनितांच्या ॥३१॥

मदांधमूर्खपदाधिकारी । ते होतील प्रजापकारी ।

महापातकें घरोघरीं । त्यांची परी काय वर्णू ॥३२॥

लक्ष्मी वसेल हीन कुळीं । पर्जन्य न पडेल यथा काळीं ।

धान्यें न पिकतील महीतळीं । निरस औषधी होतील सदां ॥३३॥

रोग प्रबळ होतील । दुःखीच राहतील सकल ।

तीर्थमाहात्म्यें गुप्त होतील । सदां राहतील क्षेत्रयात्रा ॥३४॥

स्त्रिया त्यागोन स्वपतीशीं । स्वेच्छ रमतील भलत्याशीं ।

बाटवितील वर्णसंकराशीं । गर्भपातासि करतील रे ॥३५॥

साहवेसातवे वर्षीं प्रसूत । स्त्रिया होतील बा बहुत ।

आयुष्य षोडशवर्षां आंत । सरोन मृत जन होती ॥३६॥

म्लेंच्छ माजतील प्रबळ । ते जनांस भ्रष्टवितील ।

आचारसंपन्न पळतील । ते राहतील गिरिकंदिरीं ॥३७॥

लोप होवोनि सच्छास्त्राचा । आचार वाढेल नास्तिकाचा ।

करितील वध गोब्राह्मणाचा । धाक सुनाचा सासूप्रती ॥३८॥

स्वाहास्वधावषट्‌कार । राहतां उपोषित होतील सुर ।

ऐसा वर्ततां हाहाःकार । करील लंबोदर काय मग ॥३९॥

होवोनियां धूम्रवर्ण । नील तुरंगावर आरोहण ।

करुनियां खड्‌धारण । ग्लेंच्छ कंदन करील पैं ॥४०॥

आचारभ्रष्ट जाहले जन । त्या सर्वांचें करील हनन ।

विप्र सदाचारसंपन्न । आणोन स्थापील अवनीवरी ॥४१॥

त्याचा पाळोन शिक्षाविधी । लोक वर्ततील जगीं त्रिशुद्धी ।

कुकर्माचार समंधीं । नाहींच होतील अवनीवरी ॥४२॥

तेथून सत्ययुगाची प्रवृत्ती । होतां गुप्त होईल गणपती ।

चार अवतारांची ख्याती । यथा निगुती कथियेली ॥४३॥

ज्याचा वेदां न कळे पार । योगियां लागीं अगोचर ।

भाविकांसि असे गोचर । प्रयत्‍न इतर व्यर्थ तेथें ॥४४॥

ज्याची ऐकती कथा मधुर । वाटे अमृताहूनि अमृततर ।

सेवन करणार जे कां नर । भवसमुद्र पार पडतील ते ॥४५॥

ऐसें ऐकतां सत्यवतीसुत । विधीस घाली दंडवत ।

तूं माझी भ्रांति त्वरित । हरोन स्वस्थ केलें पैं ॥४६॥

ऐकता गणेशकथा सुधा । तृप्ती नसे कर्णासि कदां ।

हरपोनि गेली भ्रांतिबाधा । कथाविविध ऐकोनियां ॥४७॥

विधि म्हणे सत्यवतीसुता । निर्मल करी तपासि आतां ।

गणेश करील प्रसन्नता । तेणें धन्यता पावशील ॥४८॥

तथास्तु म्हणोनियां व्यास । नमस्कार करोनि विधीस ।

गेला तो तपोवनास । पुरश्चरणास करीतसे ॥४९॥

सांग होतां पुरश्चरण । प्रसन्न जाहला गजकर्ण ।

माग म्हणे वर दान । ऐकोन व्यास आनंदला ॥५०॥

दंडवत पडे भूमीवरी । संतोषला भक्त कैवारी ।

व्यास बोले जोडल्याकरीं । धन्य संसारीं मी जाहलों ॥५१॥

अखिल कारणाचें कारण । चिदानंद तूं गजकर्ण ।

मज द्यावया वरदान । आलासि धाऊन भक्तपती ॥५२॥

मज मागणें हेंचि आतां । तुझी असावी प्रसन्नता ।

मदमोहगर्वममता । माझे चित्ता नसो कदां ॥५३॥

भ्रांति जावोनियां त्वत्पादभक्ती । सदैव असावी माझे चित्तीं ।

जरीं प्रसन्न तूं गणपती । हृदयीं वस्ती करीं माझे ॥५४॥

ऐकतां बोले गजानन । आतां आहे तुजला प्रसन्न ।

तूं होशील सर्वपावन । ज्ञानवान सदोदित ॥५५॥

अगम्य वाटेल गुणकीर्ती । श्रीमेधाधृतीशांती ।

सदां सर्वदां तूंतें सेविती । आतां भ्रांती नुरे कदां ॥५६॥

अष्टादश पुराणाचा । वक्त होसी तूंच साचा ।

तुला पूर्वीं मत्स्मरणाचा । विसर पडला होता कीं ॥५७॥

तेणें पडली होती भ्रांती । सेवन करितां कथा निगुती ।

जाहलासि तूं गा सुमती । पावलासि ख्याती जगतातें ॥५८॥

ऐसें सांगोन गजानन । त्याचे हृदयीं जाहला लीन ।

व्यास दिसे देदिप्यमान । सहस्त्रकिरण अपर जैसा ॥५९॥

सिद्धक्षेत्रीं गणेशमूर्ती । व्यासें स्थापिली प्रसन्नचित्तीं ।

तिचें दर्शन जे घेती । ते तरती भवसागरीं ॥६०॥

स्वस्ति श्रीगणेशप्रतापग्रंथ । श्रीगणेशपुराणसंमत ॥

क्रीडाखंड रसभरित ॥ द्वात्रिंशोध्याय गोड हा ॥अध्याय॥३२॥ओव्या॥६१॥

अध्याय बत्तिसावा समाप्त

श्री गणेश प्रताप

भगवान दादा
Chapters
प्रस्तावना
अध्याय १
अध्याय २
अध्याय ३
अध्याय ४
अध्याय ५
अध्याय ६
अध्याय ७
अध्याय ८
अध्याय ९
अध्याय १०
अध्याय ११
अध्याय १२
अध्याय १३
अध्याय १४
अध्याय १५
अध्याय १६
अध्याय १७
अध्याय १८
अध्याय १९
अध्याय २०
अध्याय २१
अध्याय २२
क्रीडाखंड अध्याय ४
क्रीडाखंड अध्याय ५
क्रीडाखंड अध्याय ६
क्रीडाखंड अध्याय ७
क्रीडाखंड अध्याय ८
क्रीडाखंड अध्याय ९
क्रीडाखंड अध्याय १०
क्रीडाखंड अध्याय ११
क्रीडाखंड अध्याय १२
क्रीडाखंड अध्याय १३
क्रीडाखंड अध्याय १४
क्रीडाखंड अध्याय १५
क्रीडाखंड अध्याय १६
क्रीडाखंड अध्याय १७
क्रीडाखंड अध्याय १८
क्रीडाखंड अध्याय १९
क्रीडाखंड अध्याय २०
क्रीडाखंड अध्याय २१
क्रीडाखंड अध्याय २२
क्रीडाखंड अध्याय २३
क्रीडाखंड अध्याय २४
क्रीडाखंड अध्याय २५
क्रीडाखंड अध्याय २६
क्रीडाखंड अध्याय २७
क्रीडाखंड अध्याय २८
क्रीडाखंड अध्याय २९
क्रीडाखंड अध्याय ३०
क्रीडाखंड अध्याय ३१
क्रीडाखंड अध्याय ३२
क्रीडाखंड अध्याय ३३
क्रीडाखंड अध्याय ३४