Android app on Google Play iPhone app Download from Windows Store

 

अध्याय १

॥ श्रीगणेशाय नमः ॥

श्रीगणेशाय नमः ॥ श्रीसरस्वत्यै नमः ॥ श्रीगुरुभ्यो नमः ॥ ॐ जयजयाजी विघ्नदमना ॥

आदिपुरुषा निरंजना । सर्वभूतस्था गजानना । पार्वतीनंदना सुखाब्धे ॥१॥

जयजय गणेशा विश्ववंद्या । आनंदकंदा विश्वाद्या । तुझेपासूनि सकलविद्या । प्राप्त सद्या त्वद्भक्ता ॥२॥

रजोगुणे कमलासन । सत्त्वगुणे तूचि जनार्दन । तमोगुणे ईशान । तेजोनिधान सूर्य तू ॥३॥

तुझे कृपेने सकल देव । निजपदी भोगिती राणीव । सप्रेम स्मरता तुझे नाव । सकल वैभव संसारी ॥४॥

वेदा अगम्य त्वन्महिमा । भक्ता सुलभ तू सर्वोत्तमा । आनंदसदना पूर्णकामा । मनविश्रामा जगद्‌गुरो ॥५॥

वर्णिता तुझे महिमान । चकित जाहला सहस्त्रानन । तेथे माझे एकवदन । कैचे अवधान धरील पै ॥६॥

मी मर्त्य देहबुद्धि अधम । संसारधीषण सकाम । षड्रिपूंचे वास्तव्यधाम । परि वदनी नाम तुझे ॥७॥

आधी कागद तो अपवित्र । त्वन्नामलेखनेयुक्त पत्र । शुद्ध सोवळे अतिपवित्र । पूजापात्र होय जैसे ॥८॥

तैसे त्वन्नामरसनालेखने । रहित जाहलो दुरभिमाने । सर्वभूती त्वद्भावज्ञाने । अतिआवडी वागवी ॥९॥

जन्मा येउनी हेचि सार्थक । वदने वदावे कथाकौतुक । वंदावे तुझे उपासक । आत्मसुखदायक जे ॥१०॥

हीच माझे मनीची आवड । त्वत्कथामृत अतिगोड । वदोन मोक्षग्रामकवाड । अतिसुघद उघडावे ॥११॥

हे घडणे तुझी सत्ता । तुजवाचोनिया अनंता । दुजा नाही कुशल कर्ता । जगी कर्ता एक तूची ॥१२॥

ह्रदयस्थ तू परमपुरुष । निजलीला वदवी निःशेष । श्रवण पठण कर्ते पुरुष । पावोत तोषत्वत्‌कृपे ॥१३॥

जयजय ज्ञानकळे सरस्वती । सौभाग्यगंगे ब्रह्मस्फूर्ती । जगत्कारणे कल्याण मूर्ती । विश्वस्थिति तुझेनी ॥१४॥

आद्यशक्ती तूचि रमा । शिवशक्ती तूचि उपमा । जगज्जननी सर्वोत्तमा । अगाध महिमा तुझा पै ॥१५॥

तुझी होता कृपादृष्टी । नांदो लागे सकलसृष्टी । तुवा उपेक्षिलियापाठी । होय कष्टी लोक सदा ॥१६॥

विद्या अविद्या येणे दोन्ही । तूचि नटलीस विश्वजननी । निजभक्ताते रक्षुनी । स्वरूपध्यानी लाविशी ॥१७॥

तुझा पावता अपांग । पाषाण होती पद्मराग । मुका पढे वेद सांग । गुरु दंग त्यापुढे ॥१८॥

तूच माझी कुळदेवता । तूचि सदया माझी माता । अंबे तुझी कृपा होता । जगी धन्यता पावेन ॥१९॥

माझे मनी हीच आस । त्वत्कथा वदावी सुरस । आरंभलिया कार्यास । पूर्णतेस त्वा न्यावे ॥२०॥

मी मतिमंत ज्ञानहीन । माझा अभिमान तुवा धरून । करी सर्वदा अवन । निजभक्ती मन लावोनिया ॥२१॥

मस्तकी अर्पोनि वरदकर । ईप्सित कामना पूर्ण कर । गणेशकथा निरंतर । मुखे माझे वदवी वो ॥२२॥

जय गुरो महादेवा । ब्रह्मानंदा सदाशिवा । क्षेत्रपाला भैरवा । साधनठेवा तुमचेनी ॥२३॥

गुरु हेचि परब्रह्म । गुरुसेवा सकलधर्म । गुरुस्मरणे सकलकाम । भक्ती सुगम गुरुभजने ॥२४॥

करिता सद्‌गुरूचे स्मरण । तेणे तुष्टे वारणानन । सकलसिद्धि पुढे येऊन । प्रसन्नवदन तिष्ठती ॥२५॥

ज्याचे मुखी सद्‌गुरुस्मरण । तेणे टाळिले जन्ममरण । त्याचे दर्शने कल्याण । पातकीगण पावती ॥२६॥

काय वर्णू सद्‌गुरुमहिमा । जयजय गुरो मंगलधामा । न कळे तुझा अगाध महिमा । त्वा मज अधमा उद्धरिले ॥२७॥

गुरूस उपमा नाही नाही । कल्पतरू जाहला उणा तोही । कल्पीतमात्र पुरवी पाही । निर्विकल्प करीना ॥२८॥

गुरुसमान म्हणावा परिस । स्पर्शे कनकत्व दे लोहास । परि स्वसामर्घ्य न दे त्यास । गुरु आपणासम करी ॥२९॥

समुद्री समुद्र उपमा साजे । गगनी उपमा गगन विराजे । तैसी निजोपमा स्वतेजे । सद्‌गुरुराजे करावी ॥३०॥

ज्यासि सद्‍गुरुभक्ती नाही । ते वृथा जन्मोनिया देही । जन्मयात्रा भोगिती पाही । व्यर्थ कायी चिरायु ते ॥३१॥

गुरु तोचि गजानन । गुरु तोचि कमलासन । गुरुरूपे जनार्दन । स्मर सूदन गुरुरूपे ॥३२॥

ऐसे तुम्ही सद्‍गुरुराज । कुशाग्र बुद्धी द्यावी मज । तेणे घडो मत्काज । सत्कीर्तीभाज मज वरो ॥३३॥

चित्ती उसळे हेचि वासना । मुखी वर्णोन गजानना । करोनि त्वत्कथा पद्मरचना । समाधाना साधीन मी ॥३४॥

हे तो महद्‌बुद्धीचे बळ । मी तो मतिमंद अज्ञानबाळ । परंतु कर्ता तूचि केवळ । दीनदयाळ गुरुराया ॥३५॥

होता तव कृपा गोमटी । मग पडेल काय अटाअटी । शरण तुजला याचसाठी । पूर्ण दृष्टी पाहे पा ॥३६॥

म्हणोनि घातले लोटांगण । न धरत पातले स्फुंदन । मुखी पडोनिया मौन । विकळ मन जाहले ॥३७॥

ऐसी दश अवलोकुन । कृपेने द्रवोनि दयाघन । मस्तकी वरदहस्त ठेऊन । अभयवचने गौरवी ॥३८॥

ऊथ वत्सा धरी धीर । कार्यारंभी वर्ते सादर । मत्प्रसादे लंबोदर । झाला सत्वर साह्य तूते ॥३९॥

वर्णावे आता त्याचे गुण । स्वस्थ राखी अंतःकरण । निर्विघ्नकर्ता गजकर्ण । संकटहरण तुष्टला ॥४०॥

ऐकता ऐसी अभयगोष्टी । आनंद न माये माझे पोटी । चरणी घालोनिया मिठी । शकुनगाठि बांधिली ॥४१॥

पावोनिया समाधान । करू लागलो पुढे लेखन । मातृपितृपदी नमन । करोनि ध्यान आरंभिले ॥४२॥

जयापासोनी माझा जन्म । पिता महादेव त्याचे नाम । अतिसुशील विप्र उत्तम । स्वधर्मकर्मी रत सदा ॥४३॥

जो भावे भगवत्परायण । साम्य ज्याचे अंतःकरण । सर्वभूती नारायण । हेचि देखणे चराचरी ॥४४॥

धर्माऐसी ज्याची क्षमा । वशिष्ठापरि शांति उत्तमा । रामापरि इंद्रियनेमा । एक रामा जयाते ॥४५॥

तियेचे नाम पार्वती । पतिव्रता ती महासती । गुणनिधान गुणवती । साध्वी जननि माझी ती ॥४६॥

तिचे पवित्र ह्रदयकमळ । तेथे माझे जाहले जन्म सुफळ । विनायक नाम ती स्नेहाळ । ठेविती जाहले कौतुके ॥४७॥

सत्कुळी जन्मताच बालपणी । विनटलो गणेशचरणी । त्याची कथा अघहारिणी । माझी वाणी वदतसे ॥४८॥

कथारंभाकरिता मंगल । विनयभावे बहुसाल । संतसज्जनाचे पादकमळ । अत्यादरे वंदिले ॥४९॥

जो पुराणाचा स्पष्टवक्ता । सत्यवतीसुत शुकपिता । त्याचे चरणकमळ आठविता । ग्रंथकथा चालिली ॥५०॥

ज्ञानेश्वर एकनाथ । रामदासादि साधु समस्त । ग्रंथकर्ते कविनाथ । वंदोनि श्रोते नमियेले ॥५१॥

विश्वामित्रेचे तटाकी । गुर्जरदेशी अतिनेटकी । बडोदे नामे नगरी लौकिकी । अए भूलोकी प्रसिद्ध जी ॥५२॥

तेथे निजानंदगुरुकृत प्रसाद । विनायकपदारविंदी मिलिंद । माझे भक्तीस्तव कथानुवाद । आनंदकंद बोलवी ॥५३॥

महाराष्ट्रभाशा व्युत्पत्ती पदे । औट त्यास ओवीछंदे । गणेशाप्रतापग्रंथ आनंदे । वाणी वदे सप्रेम ॥५४॥

श्रोते व्हावे सावधान । निर्वेध करा अवधान । गणेशकथाश्रवणी मन । तेचि धन मुमुक्षूचे ॥५५॥

ऋषि म्हणती शौनकालागुन । सर्वज्ञ तू तुझे दर्शन । होता आमुचे उल्हासे मन । सुखसंपन्न होतसे ॥५६॥

त्वन्मुखे पुराण श्रवण । होता विकासती आमुचे कर्ण । याहून लाभ तो अन्य कोण । संसारि जाण मानवा ॥५७॥

ऐसे वचन ऐकून । सूत म्हणे शौनकालागून । धन्य धन्य तुम्ही सज्जन । सुखसाधन तुमचेनी ॥५८॥

तुमचे प्रश्ने लोकांवर । अत्यंत जाहला उपकार । सांगेन कथा अतिमधुर । आता सादर श्रवण करा ॥५९॥

गणेशपुराण श्रवणसुलभ । मर्त्यलोकी हे दुलर्भ । ज्याचा महिमा पद्मनाभ । शिव विरंची गाताती ॥६०॥

तथापि तुमचे भक्तीस्तव । त्यातील जो सारभाव । सांगेन आता अभिन्नव । श्रवणे शिव श्रोतिया ॥६१॥

चतुरास्य पंचमुख । सहस्त्रानन शेष देख । वर्णिता भागले तेथे एक । माझे मुख कायसे ॥६२॥

ओंकाररूपी भगवंत । जो वेदा अधिप्रतिष्ठित । संपूर्ण जगता हेतुभूत । जो अनंत परमात्मा ॥६३॥

हरिहरादि देव सकल । अर्चिती ज्याचे पदकमल । ज्याचे आज्ञेने ब्रह्मांडगोळ । ब्रह्मा बहुसाल करितसे ॥६४॥

ज्याचे सत्तामात्रे भ्रमण । सदा करी सहस्त्रकिरण । ज्याचे आज्ञेने समीरण । दिशा पुर्ण वाहतसे ॥६५॥

ज्याचे चरित्र गुप्त गहन । जैसे कृपणाचे निजधन । अद्यापि हे पुराणकथन । नाही केले कवणाशी ॥६६॥

ज्याचे गाठी अगाध पुण्य । तेच श्रवणार्थ मानव धन्य । ज्याचे पुत्रदारादिकी नसे मन । कथा पावन नित्य ते ॥६७॥

गणेशपुराण महिमान । व्यासास सांगे कमलासन । व्यासे कथिले भुगूलागुन । सोमकांतासि तो सांगे ॥६८॥

तेचि कथा मधुरसुधा । संक्षेपे कथितो तुम्हा बुधा । श्रवणमात्रेच साधा । गणेशपदा अविलंबे ॥६९॥

श्रोते ऐका सादर । पुढे गणेशकथा अतिमधुर । श्रवणमात्रे भवसागर । तरोनि पार पावणे ॥७०॥

जयजयाजी विश्वनाथा । पुढे बोलवी निजकथा । माझे पूर्ण मनोरथा । कर्ता सर्वथा तूचि पै ॥७१॥

स्वस्तिश्रीगणेशपुराणसंमत । उपासनाखंड रसभरित । गणेशप्रतापग्रंथ अद्‍भुत । प्रथमोऽध्याय गोड हा ॥७२॥

श्रीगजाननापर्णमस्तु ॥ शुभंभवतु ॥ अध्याय ॥१॥ ओव्या ॥७२॥

श्री गणेश प्रताप

भगवान दादा
Chapters
प्रस्तावना
अध्याय १
अध्याय २
अध्याय ३
अध्याय ४
अध्याय ५
अध्याय ६
अध्याय ७
अध्याय ८
अध्याय ९
अध्याय १०
अध्याय ११
अध्याय १२
अध्याय १३
अध्याय १४
अध्याय १५
अध्याय १६
अध्याय १७
अध्याय १८
अध्याय १९
अध्याय २०
अध्याय २१
अध्याय २२
क्रीडाखंड अध्याय ४
क्रीडाखंड अध्याय ५
क्रीडाखंड अध्याय ६
क्रीडाखंड अध्याय ७
क्रीडाखंड अध्याय ८
क्रीडाखंड अध्याय ९
क्रीडाखंड अध्याय १०
क्रीडाखंड अध्याय ११
क्रीडाखंड अध्याय १२
क्रीडाखंड अध्याय १३
क्रीडाखंड अध्याय १४
क्रीडाखंड अध्याय १५
क्रीडाखंड अध्याय १६
क्रीडाखंड अध्याय १७
क्रीडाखंड अध्याय १८
क्रीडाखंड अध्याय १९
क्रीडाखंड अध्याय २०
क्रीडाखंड अध्याय २१
क्रीडाखंड अध्याय २२
क्रीडाखंड अध्याय २३
क्रीडाखंड अध्याय २४
क्रीडाखंड अध्याय २५
क्रीडाखंड अध्याय २६
क्रीडाखंड अध्याय २७
क्रीडाखंड अध्याय २८
क्रीडाखंड अध्याय २९
क्रीडाखंड अध्याय ३०
क्रीडाखंड अध्याय ३१
क्रीडाखंड अध्याय ३२
क्रीडाखंड अध्याय ३३
क्रीडाखंड अध्याय ३४